တစ္ခ်ိန္က စိမ္းလန္းခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ မမွတ္မိေလာက္ေအာင္။
ေန႕ေတြဟာ
စကားပန္းပြင့္ေလးကို တံဇဥ္နဲ႕ ရိတ္သိမ္းသြားခဲ့တယ္
ေသာ့တုနဲ႕ ရိုင္းစိုင္းမႈကို တစ္ရစ္ခ်င္း ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္
ဇာတ္ၾကမ္းနဲ႕ ဇာတ္လမ္းကို ေမာင္းနွင္ခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
ဘုရားေက်ာင္းကန္ထဲက အနမ္းေတြကို ျပစ္ဒဏ္ခတ္ခဲ့တယ္
ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြ အကုန္လံုးကို ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းတယ္
စိတ္ကို ဘလိတ္ဓားနဲ႕ မႊန္းျပီး သတ္ျဖတ္ခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
မရ/၂၃၂၄၁ တရုတ္ဆိုင္ကယ္ေလးေပၚကေန ခုန္ခ် က်န္ရစ္တယ္
ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္းေဘးက ကိုင္းပင္ေတြကို အျမစ္ပါမက်န္ ခုတ္လွဲခဲ့တယ္
လင္းေနတဲ့ ဲ့ၾကယ္ေလး ကို ေသြးေဆာင္ အေမွာင္ခ်ခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
စာသင္ခန္းထဲကေန ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့တယ္
ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမွာ သူစိမ္းနဲ႕တြဲခုတ္ခဲ့တယ္
ထြဏ္းခမ္သီခ်င္းကို စာသားေျပာင္းျပီး သီဆိုခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
အိမ္အ၀င္က စံပယ္ပင္ေတြကို အျမစ္မွာ ပိုးလိုစားခဲ့တယ္
၀ါးပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးေပၚက အိပ္မက္ေတြကို ရယ္ေမာ ေစာ္ကားခဲ့တယ္
အသားထဲထိ ေဖာက္၀င္လာျပီးမွ ပ်ံသန္း ထြက္ခြာ သြားခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
သစၥာတရားအေၾကာင္း ဆက္မၾကားနိုင္ေတာ့လို႕ ကိုထြန္းဆိုင္ထဲက ေမာင္းထုတ္ခံ၇တယ္
ျပေနတဲ့ဇာတ္ကားမွာ ရိုးသားမႈကို ဓားနဲ႕ေထာက္ျပီး ေက်ာ္ၾကည့္ခိုင္းတယ္
ျမန္မာေငြကေန နိုင္ငံျခားေငြကို လဲလွယ္ခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
ေသတဲ့အထိ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားေနခဲ့တယ္
ယံုၾကည္မႈကို ေလာက္ေတြလို ဗိုက္ထဲ၀င္ျပီး ေဖာက္စားခဲ့တယ္
သူစိမ္းေတြနဲ႕ေပါင္းျပီး သူမ်ားအိုးခြက္ပုဂံေတြကို ရိုက္ခြဲခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
ေလဆိပ္မွာ ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္။
ေန႕ေတြဟာ
အတူေနမယ့္ အိမ္ေလး ကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တယ္။
ပိုင္မင္းေဆြ
3 April 2010
8:09 AM.
times visited. |
Posts
