လယ္ကန္သင္းရိုးေပၚ ေလခၽြန္ လမ္းေလွ်ာက္
ျမက္ခင္းနဲ႕ ေျမသားကို ကိုင္တြယ္စမ္းသပ္ၾကည့္
ကၽြဲေတြၾကားထဲ ရႊံ႕ေရ ၀င္လူး
ကမၻာေျမဟာ တယ္ အရသာရိွပါလား

Pages

Sunday, April 18, 2010

ေရာ္... ခက္ျပီ | သံုးစြဲျပီးရင္သူ႕ေနရာနဲ႕သူျပန္ထားပါ

စာပြဲေပၚတင္ထားတဲ့ စာအုပ္ကို ဘယ္သူေရႊ႕သြားတာလဲ။ သံဗီရိုေပၚက သရက္သီးသနပ္ဗူးကို ဘယ္သူ ဆြဲသြားတာလဲ။ အခန္းေထာင့္က ဂစ္တာ.. သူ႕အတြက္ သီခ်င္းသစ္ေတြရိွတဲ့ အခန္းကို ေရြ႕ေပါ့။ ဒီမွာ.. ေဟ့လူ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က အမ်ားဆိုင္နာမ္ပါတဲ့။သစ္သားမီးျခစ္ပံုးထဲက မီးျခစ္ဆံေလးေတြက ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေန႕ေတြညေတြကို အိပ္မက္သူပါတဲ့။ လက္ပတ္နာရီက ကဗ်ာရြတ္သလို ထရြတ္တယ္။ အင္းေလ...။ ကမၻာလံုးပံုကာဗာနဲ႕ ဗလာစာအုပ္ကို ဒီညအတြက္ ေရြးခ်ယ္လိုက္မယ္။ မ်က္လံုးကို သူ႕အေပၚမွာပဲ ထားလို႕ မခံမရပ္နိုင္သူ ျပကၡဒိန္။ မင္း... ဒီေန႕ တစ္ေယာက္တည္း အိပ္ကြာ။ ေဖာင္တိန္က ဒီကိုလာ။ အဓိပၸါယ္ေတြေရ... မင္းတို႕ ငါ့ကို ျဖတ္ေတာက္ၾကေပါ့။ တစ္ေန႕ ျခင္အေကာင္ငါးဆယ္မျပည့္ေသးလို႕... ျခင္ေတြတဖြဲဖြဲေ၇ာက္လာတယ္။ မင္းတို႕က သၾကၤန္ဗံုးေပါက္တဲ့အထဲ ပါသြားတဲ့သူေတြလား။ မဟုတ္ခဲ့ရင္ ငါ့ကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ ဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာ့ ငါ့ကို သံုးစြဲၾကပါ။ စာအုပ္ကို ဖတ္ေနသံအား နားစြင့္ထားတယ္။ ဂစ္တာကို ေဆာင့္ေဆာင့္တီးသံေတာ့ၾကားရတယ္။ မင္းမွာ အသည္းနွလံုးရိွရင္ ဂစ္တာကို ဒီလိုေဆာင့္ေဆာင့္မတီးဘူး။ သရက္သီးသနပ္ဟာ အခုထိ ပုန္းကြယ္ေနတုန္းပဲ။ ကြန္ပ်ဴတာကို ဖြင့္တယ္။ ႏုတ္ပတ္ကို ဒါဗယ္ကလစ္ႏိွပ္ေတာ့ ခုနက ကမၻာလံုးပံုစာအုပ္က လက္ေမာင္းကို ဆြဲတယ္။ ေရာ္.. ခက္ျပီ။ မေက်နပ္ရင္ ငါ့ကို ျပန္သံုးစြဲပါ။ ပထမဆံုးစာမူဟာ စာအုပ္နဲ႕ ေရးခဲ့တာ.... ဟုတ္တယ္။ ေျပာတာလက္ခံတယ္။ အခုေခတ္ဟာ ျမန္မာျပည္ကို အင္တာနက္ေရာက္လာခါစကလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေရာ္..ခက္ျပီ။ ေကာင္မေလးကို ခ်က္တင္ထဲက ဘဲက အျပင္ေခၚထုတ္ခဲ့တာ ဟုတ္တယ္လို႕။ ေရာ္... ခက္ျပီ။ မံုရြာ-ရန္ကုန္-စင္ကာပူ အျမန္ယာဥ္ ကေန႕ထြက္မယ္တဲ့။ ေရာ္.. ခက္ျပီ။ ခါးပိုက္နိႈက္သလို နိႈ္က္နိႈက္ခၽြတ္ခၽြတ္သံုးစြဲခံရျပန္ျပီ။ ဒါေပမယ့္ စိတ္မဆိုးနဲ႕ ဒီေဖာင့္က ယူနီကုဒ္မဟုတ္လို႕ပါ။ ကိုယ္လည္း ေရာေယာင္လိုက္တဲ့ထဲပါေနျပီလား။ လူဆိုတာ ကုိယ္ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲဆိုတာေတာ့ သိရတယ္။ မသိရင္လား။ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ေရာ္.. ခက္ျပီ။ အိမ္လည္လြန္တဲ့ဂစ္တာျပန္လာရင္ ဒါကို တီးခတ္ရမယ္။ ဒါဟာ သီခ်င္းေဟာင္းဆိုတာ သူေမ့ေနေလာက္ျပီ။ လူေတြလည္း ဒီလိုပဲ။ ေမ့ေနတာကို တူးေဖာ္ရတယ္။ ျပန္ဆိုေတးေတြ ေခတ္ေကာင္းခဲ့တာပဲၾကည့္။ေရာ္.. ခက္ျပီ။ မေျပာဘဲယူသြားတဲ့စာအုပ္ကို ဖတ္ျပီးရင္ သူ႕ေနရာသူျပန္ထားရင္ပဲ ေက်နပ္ျပီ။ ေရာ္..ခက္ျပီ။ သရက္သီးသနပ္ကုန္သြားလဲ ဗူးခြံျပန္ယူလာေပးပါ။ ဗူးအလြတ္တစ္လံုးက ပိုျပီးတန္ဖိုး၇ိွတာ ခင္ဗ်ားဦးေႏွာက္က လက္ခံလား။ ေရာ္..ခက္ျပီ။ ဂစ္တာသံ တိုးတိုးေလးၾကားေနရတယ္။ အျပင္လမ္းေတြဖက္ ပင့္သြားတာလား။ ငါ့ဂစ္တာကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူ ျပန္လာထားပါ။ စိတ္ေပါက္ရင္ေတာ့ သိတယ္မို႕လား။ ႏုတ္ပတ္ကို ျပန္ပိတ္လိုက္တယ္။ အစြဲအလန္းဟာ ေတာ္ေတာ္သတ္ရခက္တာပဲ။ ဂစ္တာေနာက္ကို လိုက္ရမယ္။ လမ္းဖယ္ပါ.. င့ါကို ဘာနဲ႕မွ မွ်ားလို႕မရဘူး။ ေရာ္.. ခက္ျပီ ဘီယာဆိုပဲ။ ေအးေအး... စာအုပ္ယူသြားတာမင္းလား။ သရက္သီးသနပ္က တန္ဖိုးမရိွပါဘူး။ ေရခဲေသတၱာက ေရခဲေသတၱာနဲ႕တူေနဖို႕ပဲလိုတယ္။ သံုးစြဲျပီးရင္ငါ့ကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူ ျပန္ထားခဲ့ပါ။ ေရာ္.. ခက္ျပီ မယံုၾကည္ရဘူးဆိုတာ ဒါပဲ။ သစၥာရိွတယ္ဆိုတာလဲ ဒါပဲ။ အျမဳပ္ပလံုစီေတြထဲမွာ ဒီမ်က္နွာက ေပၚလာျပန္ျပီ။ ကဲ... လာထား။ ကန္စြန္းပလိန္းလို ေၾကြပန္းကန္နဲ႕က်မွ ေက်ာ့ရွင္း ေစ်းျမင့္သြားတဲ့ မိန္းကေလး။ ေရာ္...ခက္ျပီ။ 

ေနာင္ေတာ္

11:23 PM
17 April 2010

Thursday, April 15, 2010

သတိရတိုင္း ငါျပန္တဲ့ ျမိဳ႕

ညနက္ထဲ
ပိတ္ဆို႕ လဲေလ်ာင္းေနတတ္တဲ့ ျမိဳ႕
ၾကယ္ေတြ ၾကယ္ေတြ ဆိုတာ
ခိုးခိုးေရြယူရတယ္။

ငါ့စိတ္အား ကင္ဆာျမစ္လို ကုပ္တြယ္လို႕
ေ၀းေ၀းေရာက္ေနလည္း လက္ေလွ်ာ့မသြားဘူးကြယ့္
ခိုးထားတဲ့ၾကယ္နဲ႕ ေၾကြက် ျပန္ခဲ့မယ္။

အေမ စိုက္တဲ့ နႏြင္းပင္ေတြ
အေဖ့ေခါင္မိုးနဲ႕မလြတ္တဲ့ ငါ့အိပ္မက္ေတြ
ဘယ္ေတာ့ မိသားစုေလး ေပ်ာ္ရႊင္လာမလဲဆိုတဲ့
အရြက္အခက္ေတြ
ဖားဖားေ၀ေနရာ။

တစ္ေန႕ေတာ့ သားအၾကီးေကာင္ထြက္သြားတာ
သူျပန္လာရဲ႕လား အေမ
သူရခဲ့တာ နာက်င္မႈေတြပါတဲ့
သူ႕အခ်စ္ေရးကလည္း ပြန္းပဲ့လို႕ပါ
သားအၾကီးဆံုးဟာ အမွားအၾကီးဆံုးလား။

အခု သူျပန္လာတယ္.. ၾကိဳပါအေမ။

အၾကီးေကာင္ဟာ တုန္ေနတဲ့လက္နဲ႕
search box ထဲ ျမိဳ႕နာမည္ကို ရိုက္ထည့္တယ္။

ေဟာ... စခရင္ေပၚမွာ
ေတာေတာင္ေတြ ကြင္းျပင္က်ယ္က်ယ္ေတြ ေနၾကာခင္းေတြ
အိမ္ေခါင္မိုးေတြ ေျမလမ္းဖံုဖံုေတြ ေခ်ာင္းေကာက္ေကာက္ေတြ
တျဖည္းျဖည္း zoom ခ်ဲ႕ျပီး သားျပန္လာေနတယ္
ျဖဴစင္တဲ့ငယ္ဘ၀ေတြ အေမ့ေငါက္သံေတြရိွတဲ့ဆီ
သားျပန္လာေနတယ္ သားတကယ္ျပန္လာေနတယ္။

ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးသံေတြ စက္ဘီးတေခ်ာက္ေခ်ာက္နင္းသံေတြ
တစ္ေယာက္လိုေသးလို႕မစားဘဲေစာင့္ေနတဲ့ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းေတြ
ရိုးသားတဲ့အေမ့အိမ္အမိုးေအာက္က ရိုးသားတဲ့စာေအာ္က်က္သံေတြ
အိမ္ျခံထဲေျမၾကီးတူးဆြေနပံု တြင္းေရေအးေအးငင္ခ်ိဳးေနပံုေတြ
အေမ့မုန္ညင္းဟင္းခ်ိဳနဲ႕ ၾကီးထြားခဲ့တဲ့ သားတို႕ေမာင္နွမေတြ
တိမ္ထူထူျမိဳ႕ေလးေအာက္က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထူထူေတြ
အိမ္ေနာက္ေဖးက ေနာက္ထပ္ျပန္ေပါက္မလာေတာ့တဲ့
အေဖခုတ္ပစ္ခဲ့တဲ့ အုန္းပင္ေတြ။

ၾကိဳပါအေမ.....
အိမ္လည္လြန္လို႕ သား တုတ္ေကာက္ျပီးျပန္ခဲ့တယ္။


ပိုင္မင္းေဆြ

3:22 PM.
14 April 2010

Tuesday, April 13, 2010

သၾကၤန္ပိုး

ေရေတြရႊဲကုန္တာကို ေရေတြရႊဲကုန္တယ္လို႕
အဖက္လုပ္ ေတြးေခၚမေနေတာ့ဘူး
သၾကၤန္ဟာ ဒိုးနဲ႕ယိမ္းျပီး
ေရာေမႊရံုပဲ။

အေပ်ာ္ေတြရင္ထဲေရာက္လာျပီ... မင္းဘာလုပ္မလဲ။

လူေတြက ငါးေတြလို ဖ်ပ္ဖ်ပ္လူးလို႕
ကားေတြက ေရေျမြေတြလို တိုးေခြ႕တြားသြားလို႕
ေကာင္မေလးေတြက ေရႊငါးကေလးေတြလို ကူးခပ္လို႕
လမ္းေတြကေတာ့ ေခ်ာင္းေတြအျဖစ္
တသြင္သြင္စီးဆင္းလို႕။

စီဒီပေလယာကို ေကာက္ဖြင့္လိုက္ျပီ
ေဘာ္လူး ကို အျမင့္ဆံုးတင္လိုက္ျပီ
သၾကၤန္ဒိုးဟာ ပိုးမႊားေတြလို စိတ္မွာကိုက္ခဲလို႕
ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးလို ေအာ္တာဂ်င္း ဆြဲ၀တ္ျပီး
ေနကာမ်က္မွန္နဲ႕ ဖ်က္ထားတဲ့ရုပ္နဲ႕
အခ်ိတ္အဆက္မိမိ
ကုန္းကြ ထကာ
မ႑ပ္ေပၚတက္က။

ေနာင္ေတာ္

11:53 PM
12 April 2010.

Wednesday, April 7, 2010

ငါး







ငါးအေသေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ေစ်းမွာ၀ယ္ပါ

ေၾကာက္လန္႔ေနတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္လုိခ်င္ရင္
ပုိက္ကြန္ေတြနဲ႔ ဖမ္းပါ

ဒဏ္ရာ ရေနတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္
ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ အစာတပ္ျပီး မွ်ားပါ

အ႐ုပ္နဲ႔ တူတဲ႔ ငါးတစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္
မွန္ေတြနဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔ ေရကန္အတုထဲမွာ ေမြးပါ

ငါးအစစ္ တစ္ေကာင္ လုိခ်င္ရင္ေတာ႔
ေက်ာက္ေဆာင္တစ္ခုလုိ ရပ္ေနပါ

ရင္ဘတ္ကုိ ဖြင္႔ထားပါ
လမ္းမွားလာတဲ႔ ငါးအစစ္တစ္ေကာင္က
မင္းရဲ႔ ႏွလုံးသားကုိေတာင္
၀င္ျပီး တုိးေခြ႔သြားလိမ္႔မွာ

အသက္႐ႈသံေတြနဲ႔
ေရလိႈင္းေတြကုိ ဖန္ဆင္းလုိက္တဲ႔အခါ
ေပ်ာ္႐ႊင္စြာ ကစားေနမယ္႔
ငါးအစစ္တစ္ေကာင္ ကုိရ႐ွိမွာ

မင္းရဲ႔ လက္ေခ်ာင္း ေတြနဲ႔ သူ႔ကုိ
ဖမ္းဖို႔ မၾကိဳးစားတဲ႔အထိသာ။

ၿမင္႔မိုးေအာင္


Saturday, April 3, 2010

ေန႕ေတြ

ေန႕ေတြဟာ
တစ္ခ်ိန္က စိမ္းလန္းခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ မမွတ္မိေလာက္ေအာင္။

ေန႕ေတြဟာ
စကားပန္းပြင့္ေလးကို တံဇဥ္နဲ႕ ရိတ္သိမ္းသြားခဲ့တယ္
ေသာ့တုနဲ႕ ရိုင္းစိုင္းမႈကို တစ္ရစ္ခ်င္း ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္
ဇာတ္ၾကမ္းနဲ႕ ဇာတ္လမ္းကို ေမာင္းနွင္ခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
ဘုရားေက်ာင္းကန္ထဲက အနမ္းေတြကို ျပစ္ဒဏ္ခတ္ခဲ့တယ္
ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြ အကုန္လံုးကို ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းတယ္
စိတ္ကို ဘလိတ္ဓားနဲ႕ မႊန္းျပီး သတ္ျဖတ္ခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
မရ/၂၃၂၄၁ တရုတ္ဆိုင္ကယ္ေလးေပၚကေန ခုန္ခ် က်န္ရစ္တယ္
ခ်င္းတြင္းျမစ္ကမ္းေဘးက ကိုင္းပင္ေတြကို အျမစ္ပါမက်န္ ခုတ္လွဲခဲ့တယ္
လင္းေနတဲ့ ဲ့ၾကယ္ေလး ကို ေသြးေဆာင္ အေမွာင္ခ်ခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
စာသင္ခန္းထဲကေန ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့တယ္
ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမွာ သူစိမ္းနဲ႕တြဲခုတ္ခဲ့တယ္
ထြဏ္းခမ္သီခ်င္းကို စာသားေျပာင္းျပီး သီဆိုခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
အိမ္အ၀င္က စံပယ္ပင္ေတြကို အျမစ္မွာ ပိုးလိုစားခဲ့တယ္
၀ါးပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးေပၚက အိပ္မက္ေတြကို ရယ္ေမာ ေစာ္ကားခဲ့တယ္
အသားထဲထိ ေဖာက္၀င္လာျပီးမွ ပ်ံသန္း ထြက္ခြာ သြားခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
သစၥာတရားအေၾကာင္း ဆက္မၾကားနိုင္ေတာ့လို႕ ကိုထြန္းဆိုင္ထဲက ေမာင္းထုတ္ခံ၇တယ္
ျပေနတဲ့ဇာတ္ကားမွာ ရိုးသားမႈကို ဓားနဲ႕ေထာက္ျပီး ေက်ာ္ၾကည့္ခိုင္းတယ္
ျမန္မာေငြကေန နိုင္ငံျခားေငြကို လဲလွယ္ခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
ေသတဲ့အထိ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားေနခဲ့တယ္
ယံုၾကည္မႈကို ေလာက္ေတြလို ဗိုက္ထဲ၀င္ျပီး ေဖာက္စားခဲ့တယ္
သူစိမ္းေတြနဲ႕ေပါင္းျပီး သူမ်ားအိုးခြက္ပုဂံေတြကို ရိုက္ခြဲခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
ေလဆိပ္မွာ ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ဆံုခဲ့တယ္။

ေန႕ေတြဟာ
အတူေနမယ့္ အိမ္ေလး ကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တယ္။



ပိုင္မင္းေဆြ

3 April 2010
8:09 AM.


Saturday, March 20, 2010

ဘန္ဂေလာသူ

သူ႕အသားအေရမွာ
အ၀ါေရာင္ ဆာရီ က ေနမင္းၾကီးလို ေတာက္ေပးထားတယ္
ညည္း ဆာရီ ရွည္ရွည္ၾကီးနဲ႕ ကမၻာလံုးကို အုပ္ထားရင္
ကမၻာၾကီးဟာလည္း ၀ါ၀ါၾကီး ျဖစ္ေနမယ္။

အခုလိုေႏြရာသီမွာ
ဆာရီေအာက္က မင္းခႏၶာကိုယ္ဟာ ေအးျမေနမွာလား
အခ်စ္ပ်က္စီးေနတဲ့ငါဟာ မင္းအၾကည့္ဒဏ္ေတြကိုေတာ့
တျခားကမၻာက ျဂိဳလ္သားကို လူေတြ၀ိုင္းအံုၾကည့္သလို
ရွက္ရြံအားငယ္ေနမိတာ
ဒီေနရာဟာ မင္းေနရာ။

မင္းတို႕ ဒီမိုကေရစီ နုိင္ငံဟာ ဘာေတြကို ခြင့္ျပဳသလဲ
ငါဟာ နုိင္ငံေရးနားမလည္သူ အညၾတ တစ္ေယာက္သာ
မင္း သင္ထားတဲ့ ပညာေတြနဲ႕ လူေတြကို အသည္းမကြဲေအာင္ လုပ္ေပးပါ
ကမၻာၾကီးကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ျပဳစားပါ။

မင္းေျပာတဲ့အဂၤလိပ္စကားမွာ
လ်ာေတြ လိပ္လိပ္သြားတာ အံ့ၾသစရာ
ငါေရးထားတဲ့ ပရိုဂရမ္ေလးေတြကို ကေလးေတြ ဂ်င္ေပါက္သလို
ကိုင္ ကိုင္ ေပါက္နိုင္တာကလည္း အံ့ၾသစရာ
မိုဘိုင္းဖုန္း ၃ ၄ လံုးနဲ႕ မရပ္မနား စကားေျပာနုိင္တာ အံ့ၾသစရာ
အံ့ၾသေငးေမာရံုကလြဲျပီး ငါ့မွာ ေျပာစရာဘာမွမရိွပါ

စကားပန္းေတြျမင္တိုင္း တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ငါ လြမ္းတတ္တာ မင္းကို ေျပာလို႕မျဖစ္ပါ
သရက္ဖူးေတြ ျမင္ေတာ့ ငါ ေတြေ၀ေငးေမာေနတတ္တာ မင္းကိုေျပာလို႕ မျဖစ္ပါ
ငါ့အခန္းတံခါးေတြက လိုက္ကာအျပည့္ ခ်ထားတတ္တာ
ငါ့နွလံုးသားက ဘယ္ေလာက္ေခါက္ေခါက္ မပြင့္ေတာ့တာ။

ဒိုးဒိုးေဒါက္ေဒါက္ ဘန္ဂေလာသူ
မင္း ေဒါက္ဖိနပ္ကို အေရာင္ေတာက္တာေတြမွ ေရြးစီးဖို႕ မင္းအေမက သင္ၾကားခဲ့သလား
ငါ့ေရႊမ်က္စိထဲေတာ့ ဒါကို ဖက္ရွင္လို႕ မျမင္တတ္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ
မင္းေျပာတဲ့ ပံုျပင္မွာ ေရႊသမင္ေလးဟာ
မိဂါဒါ၀ုန္ ေတာအုပ္မွာ ျမက္စားေနတယ္ဆိုတာ
ေနာက္တစ္ခါ သရက္ေတြ မဖူးခင္ထိေတာ့ ငါ ျမင္ေနရအံုးမွာ။

ပိုင္မင္းေဆြ



................................................................................

Friday, March 19, 2010

မံုရြာ

ခ်င္းတြင္းျမစ္ထဲ
ပဲမ်ိဳးစံု လိွမ့္လိွမ့္ စီးဆင္းလာရာ ကမ္းစပ္ဆီ
သေဘၤာဟာ ေက်ာက္ခ်လိုက္တယ္။

မိုးညွင္းသဗၼဳေဒၶကို သြားမယ့္ လိုင္းကားေပၚ
ခရမ္းခ်ဥ္သီးပင္ေတြက သီးပြင့္ျပခဲ့တဲ့ ျမန္မာေငြေတြ
အိေျႏၵရရတက္ထိုင္ေနတယ္
၀ါဂြမ္းေတြ ထန္းလ်က္ေတြ
ခင္ဗ်ားတို႕ ခႏၶာကိုယ္ေပၚ ဧည့္ခန္းေဆာင္ေပၚ သို႕အသြား
လိုင္းကားစီးရတယ္ ျမစ္ကို ဆန္ရ ဆုန္ရတယ္။

ျမစ္ဟာေျပာင္းျပန္စီးဆင္းတတ္သတဲ့
ေအာက္အေၾကဆီက ပက္ကင္ လွလွေလးေတြ စပိဘုတ္နဲ႕ ဆန္တက္လာတယ္
အေ၀းေျပးကားေတြက တံတားသစ္မွာ ဂ်က္ေလယာဥ္ေတြလိုေမာင္းလာေနေလရဲ႕။

ဘုရားဖူးကားေတြ ျမိဳ႕ကို ကြင္းေမာင္းသြားၾကျပီ မံုရြာ
ေဗာဓိတစ္ေထာင္၊ ေက်ာကၠာေရႊဂူနီ
ေရႊေတာင္ဦး၊ အေလာင္းေတာ္ကႆဖ၊ ဖုိး၀င္းေတာင္
အျပန္မွာ လယ္တီေက်ာက္စာတိုက္၀င္မယ္တဲ့
လက္ျပသြားၾက လက္ျပသြားၾက။

ပါးေပၚ သနပ္ခါးက်ဲက်ဲလိမ္းထားတဲ့ မံုရြာ
အေ၀းေျပးကားေပၚတက္လာတဲ့ အညာသားကို လွ်ပ္တျပက္အင္္တာဗ်ဴးတယ္
ရန္ကုန္ဆင္းမယ္ဆိုပဲ....
ထိုမွ တဆင့္ စင္ကာပူ သြားမယ္တဲ့ ....

(ဆက္ရန္)

ပိုင္မင္းေဆြ

Monday, March 1, 2010

ဂစ္တာအိုးထဲ၀င္ပုန္းတဲ့ ယမ္ယမ္ေခါက္ဆြဲေျခာက္


ယမ္ယမ္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ ဒီအရပ္ေဒသမွာ ေရႊျဖစ္တယ္။
ယမ္ယမ္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးျပီး ေရာက္လာခဲ့တာ။

ေနသာေသာေန႕တစ္ေန႕
ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ သူ႕ကို ခ်ိဳးဖဲ့လိုက္လို႕ မေက်နပ္ဟန္
ခုန္ေပါက္ကာ ရင္ဘတ္ထဲက ဂစ္တာဆီ ေျပးပုန္းတယ္။

ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို မခ်ိဳးဖဲ့ဘဲ
ဒီတိုင္းစားလို႕ အဆင္မေျပပါ၊ ဒါကို သူနားမလည္ဟန္
ဂစ္တာအိုးေပါက္ထဲ ၀င္ပုန္းတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကေလး တစ္ေယာက္လို
ဂစ္တာအိုးထဲက ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို ရွာေနတယ္
ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ စိတ္ဆိုးတတ္သလား
စိတ္ေကာက္ေနတဲ့ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ စားခ်င္စရာ
ဂစ္တာအိုးကို လႈပ္ၾကည့္တဲ့အခါ သူရယ္သံကို ၾကားရလည္း သူဟာ မျမင္သာတဲ့အရပ္မွာ
ကၽြန္ေတာ့္ကို ပုန္းကြယ္ေနသူ ယမ္ယမ္ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ ဟာသဓာတ္ခံ ၇ိွသူလား။

ေခါက္ဆြဲေျခာက္ကို တစ္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕လိမ့္မယ္
သူဟာ ဂစ္တာအိုးထဲက ထြက္မေျပးနုိင္သူပါ
ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မရွာေတာ့ဘူး
တီးလက္စသီခ်င္းကို ဆက္တီးေနလိုက္တယ္
ဂစ္တာၾကိဳးေတြ တုန္ခါသံေၾကာင့္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ဟာ ေနရထိုင္ရ ခက္ေနေတာ့မယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့ဂစ္တာထဲမွာ သူဟာ လံုလံုျခံဳျခံဳရိွေနေလရဲ႕။


ပိုင္မင္းေဆြ

1.3.2010
05:07 pm




Monday, February 1, 2010

ေလဆိပ္မွာ (၁)


ကၽြန္ေတာ့္အလြမ္းေတြက
သင့္ဆီကို အလည္မလာဘူးလား။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ သည္းေနေအာင္
ရြာေနတယ္
တစ္ေတာလံုး တစ္ျမိဳ႕လံုးလည္း
ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေၾကြေနတယ္။

မိုးေလ ကင္းလြတ္ေသာ ေနရာဟာ
သင့္ရင္ခြင္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပဲလို႕
ေလနီမေလး ယံုၾကည္ပါ

မနက္ျဖန္က သင့္နာမည္ေလး သံုးလံုးျဖစ္ျပီး
ထမင္းမစားခင္ သင့္လက္ကို
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ေဆးေၾကာပါ
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြက ဘက္တီးရီးယားေတြကို ေသေစနိုင္ျပီး
သင့္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို ပိုလို႕နူးညံ့လာေစမယ္။

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးမထားတဲ့ အရပ္မွာ
သင့္ရယ္သံဟာ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေနပါစ
ကေလးမေလး နွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ရယ္ပါ ျပံဳးပါ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေအးလို႕ တုန္လို႕ နွင္းေတြထဲမွာ က်န္ခဲ့တာ
ေလဆိပ္ဟာ ေၾကကြဲေရာင္ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လို႕
ေခါင္းကေလးငံု႕ျပီး ျပန္လာခဲ့တာ။

ပိုင္မင္းေဆြ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁ ၊ ၂၀၁၀
မနက္ ၇ နာရီ ၃၈။

Thursday, January 28, 2010

ေန႕တိုင္းလြမ္းရွင့္

ျမစ္အဆင္းနဲ႕ အိမ္အျပန္မွာ သာယာလွဘိေတာင္း။
သဲ၊ေသာင္နဲ႕ တေရြ႕ေရြ႕ေရမ်ား။ ၾကည့္၊ ေဟာဒီမွာ
ညိဳညိဳေမာင္းေမာင္းျမစ္မင္း။ ၀စီပိတ္ေတာလယ္မွာ
ခ်ံဳအတိနဲ႕ၾကား စီးဆင္းလို႕။ ဓူ၀ံဟာငါ့ကို ရွက္ပါ့ ထင္မိ။
ေနဘယ္မွာေန၊ ငါဘယ္မွာငါ ၊ မခိုင္တဲ့အရပ္ေလးမ်က္နွာ။
စီးေတြေတြတည့္၊ အိုဘယ့္ဘယ္ရွင္ ၊ အိုဘယ့္ဘယ္ ေရႊျပည္နန္း။
လွ်ပ္ေရာင္တန္းမွ်၊ အဲဒါမဲဇာလား၊ အဲဒါ မဲဇာေတာင္ေျခလား။
သဲသာေအာင္ေျမ၊ တစ္ေယာက္စီရဲ႕ မဲဇာေတာင္ေျခ။ ။

ေဇယ်ာလင္း
၃၀ ေအာက္တိုဘာ ၀၅
မွတ္ခ်က္။ ။ လက္၀ဲသုႏၵရသို႕ ဦးညြတ္နားလည္စြာျဖင့္။
ကဗ်ာေရးသူကို ထုတ္လုပ္ျခင္း ကဗ်ာစာအုပ္။
၂၀၀၇ ဇူလိုင္။

...........................................................