လည္ေနတဲ့ ပန္ကာ

လည္ေနတဲ့ပန္ကာဟာ သူ႔၀တၱရားမပ်က္
လည္ေနခဲ့ လည္ခဲ့
ေန႔ေတြထဲ ေန႔စဥ္။

လည္ေနတဲ့ ပန္ကာဟာ
ကြန္ပ်ဴတာနွစ္လံုး သင္ျဖဴးဖ်ာတစ္ခ်ပ္
ပလပ္စတစ္ေနာက္မွီထိုင္ခံုသံုးလံုး
သံဗီရိုတစ္လံုး ကုတင္တစ္လံုး လူနွစ္ေယာက္
နဲ႔အတူ အခန္းထဲ ခ်ာခ်ာလည္ခဲ့။

လည္ေနတဲ့ ပန္ကာဟာ သူ႔အစြမ္းရိွသေလာက္
အခန္းကို အေအးဓာတ္နဲ႔ ေမတၱာေပးဖို႔ ၾကိဳးစား(ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္)
အိမ္ေျမွာင္နွစ္ေကာင္ မ်က္နွာက်က္မွာ ေဇာက္ထိုးခိုတြဲ
လည္ေနတဲ့ပန္ကာက ေန႔တိုင္း ျမင္ရတယ္
နံရံထက္ ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔ ျပကၡဒိန္တစ္ခ်ပ္
လည္ေနတဲ့ပန္ကာက ေန႔တိုင္း ျမင္ရတယ္
သူက လူနွစ္ေယာက္ရင္ဘတ္ထဲ ပတတ္ရပ္ ထိုးေပါက္ေနတဲ့
စကားပန္းပင္ၾကီးကိုလည္း ျမင္တယ္
မေဖာ္ျပ၀ံ့မႈ တိမ္ခိုးေတြကိုလည္း ျမင္တယ္
တြင္းေအာင္းသတၱ၀ါလို နာက်င္ပိတ္ခဲေနတဲ့
ခံစားခ်က္ေတြကိုလည္း ျမင္တယ္
ဒါေတြကို ျမင္မက္ရင္း သူလည္ခဲ့။

သူ႔ဘ၀လည္ပတ္မႈေတြထဲ
သူ႔ကိုယ္သူ ေဆးခတ္ လိုရာဆြဲရင္း
လည္ေနတဲ့ပန္ကာဟာ သတိရစိတ္နဲ႔ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ရိုက္နွက္သံ
မ်က္ရည္ ၀န္မခံလိုျခင္း လိင္စိတ္ ဟာသ
ညစာ အခ်စ္ အတၱ ျမိဳ႕ျပဘ၀နဲ႔ ေငြေၾကး
ဘာဆိုဘာကိုမွ်မသဲကြဲ သူ႔သိစိတ္ထဲဖုိးကပ္စ္မျပတ္တဲ့
ေန႔ေတြထဲ ေန႔စဥ္ မွန္မွန္
လည္ပတ္ခဲ့။

ဒီေန႔ ၾကာသပေတးေန႔
ညေနခင္း မီးလည္းပ်က္၍
လည္ေနတဲ့ ပန္ကာ ရပ္တန္႔ေနတယ္။

ပိုင္မင္းေဆြ
(၁ ဂ်ဴလိုင္ ၂၀၁၀)

ငါ့ညီမေလး လႊတ္တဲ့ မီးပုံး (ေနမြန္းသင္)

photo:Internet

ငါ့ညီမေလး လႊတ္တဲ့ မီးပုံး

သီတင္းကၽြတ္ၿပီ
မလြတ္ေျမာက္မွဳေတြ ကုိယ္စီခ်ိတ္ဆြဲၿပီး
မီးပုံးပ်ံလႊတ္ရေအာင္။

ညီမေလးေရ
ငါ့၀ိညာဥ္ကုိ ေရနံေလာင္းပါ
ၿငီးေငြ႕မႈနဲ႔ အားပါးတရေလာင္ကၽြမ္းရင္း
အခုိးအေငြ႔အျဖစ္
နင့္လက္နဲ႔ ယက္လုပ္ထားတဲ့ မီးပုံးေလးမွာ
ယီးေလးခုိ လုိက္ပါသြားရေစ
ကမၻာေျမဟာ
ေသြးညွီအနံ႔ေတြနဲ႔ မြန္းက်ပ္ေနခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။

အေ၀းႀကီးကေန
ငါ့ကုိေမွ်ာ္လင့္မေနပါနဲ႔ေတာ့
အနာတရေတြအၾကား အေရခြံထူလာတဲ့သူမုိ႔
အိမ္ျပန္လမ္းေတြ ၀ုိးတ၀ါး
နင့္စာသင္ခန္းေလးပဲ နင္ဂရုစုိက္ပါ။

နာက်င္မႈေတြ ကုိယ္စီေပြ႕ရင္း
ငါတုိ႔ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းကေလး ေျခာက္ေသြ႔ေပမယ့္
မေဟာင္းႏြမ္းေသးဘူး
ခရီးပမ္းေပမယ့္ အေရာင္မလြင့္ေသးဘူး
အခုလုိလျပည့္ညေတြမွာ
ျပန္မဆုံႏူိင္တဲ့မိသားစုေတြရဲ႕ ကုိယ္စား
ရဲရဲ၀့ံ လမ္းထြင္သူေတြရဲ႕ကုိယ္စား
ရင္ျပင္ေတာ္အျပည့္ ဆီမီးလွဴခဲ့ပါ။

သီတင္းကၽြတ္ၿပီ
ေကာင္းကင္ျပင္တဆုံး
အေႏွာင္ဖြဲ႔မဲ့ ပ်ံသန္းေနတဲ့ မီးပုံးေတြပဲေငးရင္း
ဘ၀ရဲ႕ မေျပႏူိင္တဲ့အေမာေတြကုိ
ဒီလုိခ်ေရးမိတယ္
ဘယ္ေတာ့မ်ား ဘ၀ကုိ ဘ၀လုိ
ညီမေလးလႊတ္တဲ့ မီးပုံးေလးမွာ ယီးေလးခုိခြင့္ရပါ့မလဲ… ။ ။


ေနမြန္းသင္
-ညီမေလးရဲ႕ေမြးေန႔ အမွတ္တရ
(၂၄-၁၀-၀၇)

Note

ျမန္မာကဗ်ာဘေလာ့/စာမ်က္ႏွာေတြ ယေန႔လိုမ်ားမ်ားစားစား မရိွခင္က ခင္မင္ခဲ့တဲ့
ကဗ်ာဆရာ ေနမြန္းသင္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးကို တင္လိုက္ပါတယ္။ သီတင္းကၽြတ္ေတာ့မယ္ေလ။
ပိုင္မင္းေဆြ

လြမ္းေစတီ

သစ္ရြက္ေျခာက္ရိႈ႕မီးထဲ
ေလလြင့္ဆုေတာင္းမ်ား မယံုႏိူင္ျပီ
ခ်င္းတြင္းျမစ္က မျမဲျခင္းတရားကို ညည္းတြားလို႔
လယ္ကြင္းကို ျဖတ္တိုက္လာတဲ့ ေလအား
ကမူနဲ႔ ထန္းပင္ေတြက သပ္တင္တီးခတ္လို႔
ေခါင္းေလာင္းသံနဲ႔ ထီးရိပ္မွာ ေအးရာေအးေၾကာင္း
စိတ္ရူးေတြ ရပ္တန္႔ရာ ရပ္တန္႔ေၾကာင္း
ဆူးျခစ္ရာ လမ္းေၾကာင္းေလးအတိုင္း
သီးျခားေတာင္ကုန္းေလးေပၚ ကုပ္တြယ္တက္ခဲ့ရာ
လမ္းတေလ်ာက္
ကင္မရာျမင္ကြင္းထဲ ဖမ္းလို႔မမိတဲ့
ရနံ႔ နဲ႔ အသံ
ဆန္႔တန္းထားတဲ့ အစြဲအလန္းမ်ား
တဖ်ပ္ဖ်ပ္ တခ်ပ္ခ်ပ္
သတိရျခင္းမီးပြင့္ေတြ ကုန္ေအာင္ထိရိုက္
ဇာတ္နာသူၾကီး မ်က္၀န္းသားမ်ား မို႔အစ္
ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ ရိွခဲ့လည္း
သံေတြကို မီးနဲ႔ မျပဳျပင္လိုေတာ့ဘူး
အျပန္လမ္းမွာ ဓါးေတြ ထိုးအန္ခဲ့တယ္။

ပိုင္မင္းေဆြ
( ၁ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၀)
၁၁ နာရီ ၃၀ မိနစ္။
လမ္းၾကား ၁/၂ ကဗ်ာစာအုပ္။

ငါနဲ႕လမ္း

ေျခတစ္လွမ္းခ်လိုက္တိုင္း ပို၍ဆန္႔ကား
ရွည္ထြက္သြားတဲ့လမ္းမ
အဲဒီလမ္းမဟာ
တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ ရွိေနခဲ့ၿပီး
အဲဒီတစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ငါျဖစ္ခဲ့တယ္
ငါ့အလုပ္က
ရပ္တန္႔ေနဖို႔ မဟုတ္ဘူးတဲ့
ငါေလွ်ာက္ေနရေပါ့
အဲဒီလမ္းမေပၚမွာ
တစ္ေယာက္တည္း။

ေနမ်ိဳး

လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္ ကဗ်ာစာအုပ္မွ

မိသားစု

အငယ္ေကာင္က ထမင္း၀ိုင္းျပင္ေတာ့
အၾကီးေကာင္က ဓားေသြးေနတယ္
ညီမေလး ပန္းကန္ေတြ ေဆးထားပါ
ေဖေဖ ျပန္မလာေသးဘူးလား
ေမေမ အိမ္ေရွ႕ထြက္ေမွ်ာ္ေနတုန္းပဲလား။

ပိုင္မင္းေဆြ

(ဂ်ဴလိုင္ ၂၀၁၀)

ေက်းလက္ရိုးရာ သစ္ေစ့ခ်ေတး

ထ
ထစမ္းကြယ္
မနက္
မနက္
မ်က္ရည္ေလး ေခါက္သိမ္းျပီး
သမီးေရ
ကိုကိုတို႔နဲ႔ ေက်ာင္းလုိက္သြားပါကြယ္
ဒါ
နားဆြဲၾကီး ၾကီးၾကီးသီးလာေအာင္
နားဆြဲ ေသးေသးေလးကို ျဖဳတ္ျပီး
စိုက္ပ်ိဳးထားရတာေပါ့။

ခင္ေမာင္နိုင္ဦး

ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္း။

ယာဥ္ပ်ံၾကီး စီးျပီး ေရာက္လာတယ္

တစ္ခုခုဆို ျမိဳ႕ျပင္ဖက္ ထြက္ၾကည့္တတ္ၾကလို႕
ျမိဳ႕ျပင္ဖက္ ေရြးဆင္းခဲ့တာ
အ အာ အိ အီ နဲ႕ပဲ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ရတယ္
ဒါေတာင္ ဂြီဂြီ ေဂါင္ေဂါင္ေတြ မေျပာရေသးဘူး
လယ္ကန္သင္းရိုးေပၚ ေလခၽြန္ လမ္းေလွ်ာက္
ျမက္ခင္းနဲ႕ ေျမသားကို ကိုင္တြယ္စမ္းသပ္ၾကည့္
ကၽြဲေတြၾကားထဲ ရႊံ႕ေရ ၀င္လူး
ကမၻာေျမဟာ တယ္ အရသာရိွပါလား
ကင္မရာေလးထုတ္ျပီး တဖ်ပ္ဖ်ပ္ တခ်ပ္ခ်ပ္
ျမင္သမွ်မွတ္တမး္တင္ရ ျပန္ေရာက္ရင္
ရီပို႕တင္ဖို႕ ဖတ္ညႊန္းေရးဖို႕
ဒီလိုနဲ႕ မီဒီယာေတြ ၀ိုင္းမလာခင္
ထန္းရည္ေသာက္ က်ဴရိုးဦးထုပ္ေလးေဆာင္းျပီး
တနဂၤေႏြေန႕က ျပန္ခဲ့တယ္။

ပိုင္မင္းေဆြ

(၈ ဂ်ဴလိုင္ ၂၀၁၀)

ပြန္းပဲ႔ေနတဲ႔ငွက္တစ္ေကာင္

အျပင္မွာ

ေမွာင္ေတာ႔မယ္ ညီမေလးေရ။

ခုလိုညေနခင္းေတြဆို
ခိုကုိးရာမဲ႔ငွက္ေတြကို အစာခ်ေကြၽးရင္း
ကိုယ့္ညီမေလးလည္း
ေလာကကို တစ္ဆံုးေတြးေနေတာ႔မယ္။

ေအးကြာ
ျမိဳ႔ၾကီးျပၾကီးဆိုတာလည္း
ေတာၾကီးမ်က္မည္းလိုပါပဲ
လမ္းမနဲ႔တူတဲ႔ကိုယ္႔ဘ၀ကို
ငံု႔ၾကည့္ျပီး ေလွ်ာက္တာေတာင္
လမ္းေပ်ာက္လိုေပ်ာက္
သစ္ပင္နဲ႔တူတဲ႔ လူရဲ႕ေအာက္မွာရပ္ရင္း
မ်က္လုံးနဲ႔မတူတဲ့ အၾကည့္ေတြကို ေရွာင္ဖယ္ရင္း
ကိုယ့္ညီမေလးခ်ေကြၽးတဲ႔
အစာဗန္းေလးထဲမွာ
ငွက္တစ္ေကာင္ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။

အခုလို အေမွာင္ေတြ တရစ္ခ်င္းဆင္းလာျပီဆို
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ညဥ့္နက္ထားရတဲ့ေန႔ေတြဟာ
ေခါင္းေပၚကဆံပင္ေတြလို ရွည္လ်ားဆဲ
ဒုကၡဆုိတာကလည္း
တစ္ခါတစ္ေလ ဖီးသင္သပ္ရပ္လိုက္
တစ္ခါတစ္ေလ ႐ႈပ္ေထြးပြေယာင္းလိုက္မဟုတ္လား
ငွက္ေတြအိပ္တန္း၀င္ၾကျပီ ညီမေလးေရ
"ငါလည္းဒီည ဘယ္အကိုင္းမွာနားမလဲ"
အေတြးထူထူ တိရစာၦန္ရံုနဲ႔တူတဲ႔
ဆူဆူညံညံ အရက္ဆိုင္ေလးထဲက ထြက္လာခဲ႔တယ္။

ကဲ . . .
ေလာကကို ခပ္ေမာ့ေမာ့ၾကည့္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ညီမေလးေရ
မိုးေတြလည္းေမွာင္လာျပီ
မင္းအခန္းတံခါးကို ပိတ္လိုက္ေတာ့
မင္းစာဖတ္ခ်ိန္ ၊ မင္းအိပ္ခ်ိန္
ျပီးေတာ့ မင္းအိပ္မက္ေတြထဲ
ေခါင္းငိုက္စိုက္ ပ်ံသန္းလာတဲ႔ငွက္တစ္ေကာင္
ခပ္တိုးတိုးေပါက္ကြဲရင္း
လမ္းေလွ်ာက္ေနတာေတြ႔ရင္လည္း
မင္းသိထားတဲ႔ အဘိဓမၼာေတြ ၊ ဒိုင္ယာေလာ႔ေတြနဲ႔
ငါ႔ဘ၀ထဲ ခ်ေကြၽးပါအံုးကြာ ။

၀င္းျမင့္

ငါ့ရဲ႕အခင္းအက်င္း

ငါ့အရိုးေတြအေၾကာင္း ငါမေျပာနိုင္
ငါ စိတ္လိုလက္ရရိွတုန္းကေတာ့
ငါ့ကိုယ္ထဲ ငါစမ္းၾကည့္
ငါ့ေသြးေၾကာထဲမွာ ေခ်ာက္နက္နက္တစ္ခုရိွတယ္
အဲဒီေခ်ာက္ထဲသို႔ ငါလႊတ္လိုက္တဲ့ စာပို႔ခိုေတြ
ငါ့ဆီတစ္ေကာင္မွ ျပန္ေရာက္မလာဖူးဘူး
တကယ္ေတာ့ ငါ့အေၾကာင္းဟာ ပ်င္းရိဖြယ္ပါ
ငါ့စိုက္ခင္းမွာ ထူးဆန္းတာဘာမွမရိွ
ငါ့မသိမႈေတြသာ ကိုင္းဆက္ အသီးျမန္ခဲ့ရ
မ်က္လံုး၀င္း၀င္းမ်ားနဲ႔ မင္းကိုငါခ်စ္တယ္ဆိုျပီး
ၾကာသပေတးညေတြမွာ ငါ ထထေယာင္မယ္
ေခတ္နဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးနွီးရိွတဲ့ ငါ့မီးေတြ
ျမန္ႏႈန္းျမင့္ျမင့္ ထထေလာင္မယ္
ဘီယာဆိုင္သြားရင္း ေကတီဗြီထိုင္ရင္း
ငါ လွလွပပ အရြယ္ေရာက္လာတာဟာ
ငါ့ကိုဖမ္းမယ့္ ငါ့ေထာင္ေခ်ာက္ ပိရိေသသပ္တာလို႔ေခၚတယ္
ဘြဲ႕ေတြရ လခေတြရ ဘယ္ေလာက္ေသသပ္သလဲ
ဟိုဟာေတြငါပိုင္ ဒီဟာေတြငါဆိုင္
ငါ့ျဖတ္ေလွ်ာက္ဇာတ္၀င္ခန္းဟာ ေၾကးၾကီးလာခဲ့
ငါဟာမိန္းေမာ ငါဟာေမ်ာ ဒီလိုဆို
မျဖစ္ေသးဘူး ငါအခ်ီၾကီးခုတ္ပိုင္းမိေတာ့မယ္
ငါ့ေၾကာက္စိတ္တစ္ပတ္ျပန္လည္ ငါ့ေၾကးစည္သံငါၾကားမိ
ငါ့ေမြးေန႔မွာ ငါ့ကိုယ္ငါ ေသြးေအးေအး ျဖဳတ္ပစ္တယ္
ငါဟာ ငါ့ျပဳတ္ထြက္လက္နွစ္ဖက္ကို ၾကည့္ျပီး ရယ္တယ္
ငါ့့ပဲ့ကြာေျခေထာက္နွစ္ေခ်ာင္းကို ၾကည့္ျပီး ေမာတယ္
အခု ငါ့ကိုယ္ေကာင္ဟာ ငါ့ညစာ
ငါ့ဦးေခါင္းက ၀ါးလံုးကြဲဟာသပဲ
ငါ့မ်က္လံုးနဲ႔ငါ့နားရြက္ေတြကို ကိုင္ၾကည့္ေနတဲ့
ငါ သို႔မဟုတ္ ငါး
(ယေန႔ထိ) ငါ့ကိုဘာနဲ႔မွ်ားမွ်ား
ငါတို႔ မိျမဲမိတယ္။

ပိုင္မင္းေဆြ

( ၂၀ ဂ်ဴလိုင္ ၂၀၁၀)
၄း၁၁-၅း၀၀-၅း၂၄ မနက္။



*ကဗ်ာဆရာေအာင္ပိုင္စိုးရဲ႕ Poet's Choice အစီအစဥ္ စာမူေတာင္းတုန္းက ဒီကဗ်ာေလးကို ေပးခဲ့မိတယ္။
ဒီလင့္မ်ားမွာ သြားေရာက္ဖတ္ရႈနိုင္ပါတယ္။

>>Poet's Choice by Pi Min Swe
>>ငါ့ရဲ႕အခင္းအက်င္း

လက္ထပ္ပြဲ

တိမ္ျပာေသာ ေန႕တစ္ေန႕မွာ
ေရာင္စံုပူေပါင္းမ်ားနဲ႕ သတို႕သမီး
ယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးျပီး ေရာက္လာျပီ
ဒါဟာ ျဂိဳလ္သစ္တစ္ခုေတြ႕ရိွျခင္းပါတဲ့
သူမ ျပံဳးထားတယ္
ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးမယ့္သူ မရိွဘူး
လက္ခုပ္သံနဲ႕ ပိုးသား၀တ္စံု မရိွဘူး
အနာတရ မိုးတိမ္ေတြ ဆင္ယင္၍ပဲ
ကာဆယ္နဲ႕ျမင္းကို ထိုးေကၽြး၍ပဲ
ခန္းမထဲ တိတ္တဆိတ္ လွမ္းလာတယ္
အလာတုန္းက ယာဥ္ပ်ံၾကီး
ေပါက္ကြဲ ပ်က္စီး သြားခဲ့ျပီ။

ပိုင္မင္းေဆြ
( ၂ ဂ်ဴလိုင္ ၂၀၁၀)