ဇာတ္လမ္းဟာ အခန္းဆီ ေကြ႕လာျပီ
အခန္းထဲမွာ ပထမေတာ့ ဘာမွမသိေသးတဲ့ ငါ
ဒူးနန္႔လို႔ စီးကရက္ကေလး ေအးေအးလူလူ ဖြာလို႔။
ေၾကကြဲျခင္းေရတံခြန္ဟာ တေ၀ါေ၀ါ ျပိဳက်လာတယ္
ဇာတ္လမ္းထဲက အျဖစ္အပ်က္ဟာ တျဖည္းျဖည္းကုန္းထလာတယ္။
အျဖစ္အပ်က္ကို ဟိုးေရွ႕က ေဘာလံုးကြင္းဆီ
ကၽြန္ေတာ္ ကန္ထုတ္လိုက္တယ္
အျဖစ္အပ်က္ကို စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕နဲ႔အတူ မႈတ္ထုတ္တယ္
အျဖစ္အပ်က္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အနားက တစ္စက္မွ မခြာဘူး
အျဖစ္အပ်က္ဟာ အေရျပားေပၚ တြားသြားတက္လာ
အသားထဲေဖာက္၀င္ ေသြးေၾကာထဲအျမီးတနန္႔နန္႔လွ်ာက္သြား
ယားယံမႈဟာ ေနရာအနွံ႔အျပား ျဖစ္ပြားလို႔
ငါ့စိတ္အား ခ်ည္ထားလိုက္ျဖည္ထားလိုက္ ပြေယာင္းလို႔
အလိုမတူက်ိဳးေၾက ေမ်ာ.....ေန........ျပီး
အထိတ္တလန္႔ အိပ္မက္ကနိုးလာသူလို စမ္းၾကည့္
(အံ့ၾသစရာ) အျဖစ္အပ်က္ဟာ ဘယ္ေနရာမွာမွ မရိွေတာ့ဘူး
ဒါဟုတ္ရဲ႕လား ထိုင္ေနရာကဆတ္ကနဲထတယ္ ထေနရာက
ျဖတ္ကနဲျပန္ထုိင္တယ္ ဒီဖက္ထိပ္ေရာက္လာေတာ့ ဟိုဖက္ထိပ္သို႔
ျပန္ေလွ်ာက္တယ္ ဂနာမျငိမ္ ၃မိနစ္တစ္ၾကိမ္ ေတာက္ေခါက္
နံရံမွာ ပန္းခ်ီကားအစား ဓားတစ္ေခ်ာင္း ေျပာင္းခ်ိတ္လိုက္တယ္
ၾကည့္စမ္း အျဖစ္အပ်က္ဟာ မ်က္နွာက်က္ကေန
အံု႔ဆုိင္းေနတဲ့ ပလပ္ေပါက္ေတြထဲကေန
အတင္း စြတ္ရြတ္တိုး၀င္လာျပန္ျပီ
ကိုယ့္ဖက္က အသင့္ထုတ္ထားတဲ့ ဓားနဲ႔ ခုခံတယ္
ျဖဳတ္ထားတဲ့ ေထာက္နဲ႔ သိမ္း႐ိုက္တယ္
ၾကမ္းေပၚပံုက်သြားရာက တြန္႔လိမ္ထကာ
ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေပၚတက္လာဖုိ႔ ၾကိဳးစား
သူ႔လွ်ာဟာ ကၽြန္ေတာ့္သိစိတ္ေဘာ္ဒီေပၚမွာ ေရြ႕လ်ားေနတယ္
နားထဲကေန၀င္ ေခၽြးေပါက္ေတြထဲကေနထြက္
စိတ္တိုင္းက်ဖြင့္ေဖာက္ တစက္စက္ယိုစီး
အရသာမရိွေတာ့တဲ့ အပိုင္း ျပီးေနာက္
ဇာတ္လမ္းထဲမွာ အခန္းတစ္ခုသာ ေငါထြက္က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။
ပိုင္မင္းေဆြ
(၂ ဇန္န၀ါရီ၂၀၁၁)
၂း၁၂ ေန႔လည္။
* ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာကစကာ ၂၀၁၀ တစ္နွစ္လံုးလံုး ကၽြန္ေတာ့္ကို စားေနခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကို ခ်ေရးၾကည့္တယ္။ ၂၀၁၁ အတြက္ ပထမဆံုးေရးဖြဲ႕ျဖစ္မယ့္ ကဗ်ာကို ၾကည္နူးဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္လည္း...... ။
ပိုင္မင္းေဆြ
မနက္ ၁၀နာရီ ၃၉ မိနစ္
၇ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၁။
အခန္းထဲမွာ ပထမေတာ့ ဘာမွမသိေသးတဲ့ ငါ
ဒူးနန္႔လို႔ စီးကရက္ကေလး ေအးေအးလူလူ ဖြာလို႔။
ေၾကကြဲျခင္းေရတံခြန္ဟာ တေ၀ါေ၀ါ ျပိဳက်လာတယ္
ဇာတ္လမ္းထဲက အျဖစ္အပ်က္ဟာ တျဖည္းျဖည္းကုန္းထလာတယ္။
အျဖစ္အပ်က္ကို ဟိုးေရွ႕က ေဘာလံုးကြင္းဆီ
ကၽြန္ေတာ္ ကန္ထုတ္လိုက္တယ္
အျဖစ္အပ်က္ကို စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕နဲ႔အတူ မႈတ္ထုတ္တယ္
အျဖစ္အပ်က္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အနားက တစ္စက္မွ မခြာဘူး
အျဖစ္အပ်က္ဟာ အေရျပားေပၚ တြားသြားတက္လာ
အသားထဲေဖာက္၀င္ ေသြးေၾကာထဲအျမီးတနန္႔နန္႔လွ်ာက္သြား
ယားယံမႈဟာ ေနရာအနွံ႔အျပား ျဖစ္ပြားလို႔
ငါ့စိတ္အား ခ်ည္ထားလိုက္ျဖည္ထားလိုက္ ပြေယာင္းလို႔
အလိုမတူက်ိဳးေၾက ေမ်ာ.....ေန........ျပီး
အထိတ္တလန္႔ အိပ္မက္ကနိုးလာသူလို စမ္းၾကည့္
(အံ့ၾသစရာ) အျဖစ္အပ်က္ဟာ ဘယ္ေနရာမွာမွ မရိွေတာ့ဘူး
ဒါဟုတ္ရဲ႕လား ထိုင္ေနရာကဆတ္ကနဲထတယ္ ထေနရာက
ျဖတ္ကနဲျပန္ထုိင္တယ္ ဒီဖက္ထိပ္ေရာက္လာေတာ့ ဟိုဖက္ထိပ္သို႔
ျပန္ေလွ်ာက္တယ္ ဂနာမျငိမ္ ၃မိနစ္တစ္ၾကိမ္ ေတာက္ေခါက္
နံရံမွာ ပန္းခ်ီကားအစား ဓားတစ္ေခ်ာင္း ေျပာင္းခ်ိတ္လိုက္တယ္
ၾကည့္စမ္း အျဖစ္အပ်က္ဟာ မ်က္နွာက်က္ကေန
အံု႔ဆုိင္းေနတဲ့ ပလပ္ေပါက္ေတြထဲကေန
အတင္း စြတ္ရြတ္တိုး၀င္လာျပန္ျပီ
ကိုယ့္ဖက္က အသင့္ထုတ္ထားတဲ့ ဓားနဲ႔ ခုခံတယ္
ျဖဳတ္ထားတဲ့ ေထာက္နဲ႔ သိမ္း႐ိုက္တယ္
ၾကမ္းေပၚပံုက်သြားရာက တြန္႔လိမ္ထကာ
ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ေပၚတက္လာဖုိ႔ ၾကိဳးစား
သူ႔လွ်ာဟာ ကၽြန္ေတာ့္သိစိတ္ေဘာ္ဒီေပၚမွာ ေရြ႕လ်ားေနတယ္
နားထဲကေန၀င္ ေခၽြးေပါက္ေတြထဲကေနထြက္
စိတ္တိုင္းက်ဖြင့္ေဖာက္ တစက္စက္ယိုစီး
အရသာမရိွေတာ့တဲ့ အပိုင္း ျပီးေနာက္
ဇာတ္လမ္းထဲမွာ အခန္းတစ္ခုသာ ေငါထြက္က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။
ပိုင္မင္းေဆြ
(၂ ဇန္န၀ါရီ၂၀၁၁)
၂း၁၂ ေန႔လည္။
* ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာကစကာ ၂၀၁၀ တစ္နွစ္လံုးလံုး ကၽြန္ေတာ့္ကို စားေနခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကို ခ်ေရးၾကည့္တယ္။ ၂၀၁၁ အတြက္ ပထမဆံုးေရးဖြဲ႕ျဖစ္မယ့္ ကဗ်ာကို ၾကည္နူးဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္လည္း...... ။
ပိုင္မင္းေဆြ
မနက္ ၁၀နာရီ ၃၉ မိနစ္
၇ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၁။
times visited. |
Posts
