လယ္ကန္သင္းရိုးေပၚ ေလခၽြန္ လမ္းေလွ်ာက္
ျမက္ခင္းနဲ႕ ေျမသားကို ကိုင္တြယ္စမ္းသပ္ၾကည့္
ကၽြဲေတြၾကားထဲ ရႊံ႕ေရ ၀င္လူး
ကမၻာေျမဟာ တယ္ အရသာရိွပါလား

Pages

Monday, February 1, 2010

ေလဆိပ္မွာ (၁)


ကၽြန္ေတာ့္အလြမ္းေတြက
သင့္ဆီကို အလည္မလာဘူးလား။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ သည္းေနေအာင္
ရြာေနတယ္
တစ္ေတာလံုး တစ္ျမိဳ႕လံုးလည္း
ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေၾကြေနတယ္။

မိုးေလ ကင္းလြတ္ေသာ ေနရာဟာ
သင့္ရင္ခြင္ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပဲလို႕
ေလနီမေလး ယံုၾကည္ပါ

မနက္ျဖန္က သင့္နာမည္ေလး သံုးလံုးျဖစ္ျပီး
ထမင္းမစားခင္ သင့္လက္ကို
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ေဆးေၾကာပါ
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြက ဘက္တီးရီးယားေတြကို ေသေစနိုင္ျပီး
သင့္လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို ပိုလို႕နူးညံ့လာေစမယ္။

ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးမထားတဲ့ အရပ္မွာ
သင့္ရယ္သံဟာ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေနပါစ
ကေလးမေလး နွစ္နွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ရယ္ပါ ျပံဳးပါ
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေအးလို႕ တုန္လို႕ နွင္းေတြထဲမွာ က်န္ခဲ့တာ
ေလဆိပ္ဟာ ေၾကကြဲေရာင္ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လို႕
ေခါင္းကေလးငံု႕ျပီး ျပန္လာခဲ့တာ။

ပိုင္မင္းေဆြ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁ ၊ ၂၀၁၀
မနက္ ၇ နာရီ ၃၈။

Thursday, January 28, 2010

ေန႕တိုင္းလြမ္းရွင့္

ျမစ္အဆင္းနဲ႕ အိမ္အျပန္မွာ သာယာလွဘိေတာင္း။
သဲ၊ေသာင္နဲ႕ တေရြ႕ေရြ႕ေရမ်ား။ ၾကည့္၊ ေဟာဒီမွာ
ညိဳညိဳေမာင္းေမာင္းျမစ္မင္း။ ၀စီပိတ္ေတာလယ္မွာ
ခ်ံဳအတိနဲ႕ၾကား စီးဆင္းလို႕။ ဓူ၀ံဟာငါ့ကို ရွက္ပါ့ ထင္မိ။
ေနဘယ္မွာေန၊ ငါဘယ္မွာငါ ၊ မခိုင္တဲ့အရပ္ေလးမ်က္နွာ။
စီးေတြေတြတည့္၊ အိုဘယ့္ဘယ္ရွင္ ၊ အိုဘယ့္ဘယ္ ေရႊျပည္နန္း။
လွ်ပ္ေရာင္တန္းမွ်၊ အဲဒါမဲဇာလား၊ အဲဒါ မဲဇာေတာင္ေျခလား။
သဲသာေအာင္ေျမ၊ တစ္ေယာက္စီရဲ႕ မဲဇာေတာင္ေျခ။ ။

ေဇယ်ာလင္း
၃၀ ေအာက္တိုဘာ ၀၅
မွတ္ခ်က္။ ။ လက္၀ဲသုႏၵရသို႕ ဦးညြတ္နားလည္စြာျဖင့္။
ကဗ်ာေရးသူကို ထုတ္လုပ္ျခင္း ကဗ်ာစာအုပ္။
၂၀၀၇ ဇူလိုင္။

...........................................................

Thursday, November 26, 2009

အိမ္


တို႕လက္နဲ႕ ထုဆစ္ထားတဲ့
ၾကယ္ပ်က္ေတြမ်ားစြာ ျပန္႕က်ဲလို႕
သမုဒယသစၥာေတးကို သီရင္း
ခရီးဆက္သူ သူပါပဲ၊

တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ေသြးေၾကာထဲထည့္
စည္းခ်က္လိုက္ စီးဆင္းရင္း
ဒီမီးနဲ႕ပဲ ခုတ္ေမာင္းသြားေတာ့မယ္
ဒုကၡသစၥာ သံတံုးသံခဲမ်ားကို
လဲမိႈ႕ေလးပမာ "ဖူး" ကနဲ မႈတ္ထုတ္လိုက္ရံု
ဒီေလာက္ပဲ လိုအပ္တယ္။

အခ်စ္ဆိုတဲ့ စာသားအား
သူမက က်ယ္ေလာင္စြာ မေျပာဆိုဘူး
ဒါကို သူရဲေကာင္းၾကီး သူက
ကီးထည့္၍ တီးခတ္ သီဆိုလို႕ဆို
သြန္လိုသြန္ ေမွာက္လုိေမွာက္
ဘယ္လိုလုပ္လုပ္ ဖာေထးစရာ မလိုေလာက္ေအာင္
မပ်က္မစီး ရိွေနေသးတယ္
ေတာက္ေျပာင္လို႕ ၀င္းပလို႕
ခန္းဆီးစမ်ားလည္း တလက္လက္ လြင့္လို႕
ေလဟာ ေခ်ာင္ၾကိဳေခ်ာင္ၾကားပါ မက်န္
ေနရာမွန္သမွ် ၀င္ခ်င္တိုင္း၀င္ ထြက္ခ်င္တုိင္းထြက္
အျပံဳးပန္းေတြ အဆုပ္လိုက္ အဆုပ္လိုက္
ဖြားကနဲ ဖြားကနဲ
ပြင့္လို႕။


ပိုင္မင္းေဆြ

ညေန ၈း၄၀
၂၅ နုိ၀င္ဘာ ၂၀၀၉။


........................................................

Monday, October 5, 2009

လင္စိတ္သားစိတ္မ်ား

အေမွာင္ကို မိုးကာ အကႌ်တစ္ထည္လို ျခံဳရင္း
ညိႈ႕ထားတဲ့ ဂီတဟာ
လမ္းၾကားေတြထဲ စီးဆင္းသြားတယ္။

အာ႐ံုဟာ ဆံဖ်ားေတြထိ
တဆတ္ဆတ္ လြန္႔လူး ထိုးတက္ တုန္ခါ
စိတ္ေလ်ာ့လိုက္တာနဲ႔ မီးေလာင္ ပ်က္စီးသြားေတာ့မယ္
ဒီစံပယ္ပန္းပင္ေလးဟာ
႐ိုးသားသေလာက္ ႐ိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္း လြန္းလွရဲ႕။

သင့္လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ထိလိုက္တဲ့အရာတိုင္း
မခံႏိုင္ အရည္ေပ်ာ္က်
သံခဲေတြလည္း မေနရဘူး အရည္ေပ်ာ္က်
သင္ဟာ သင့္ကိုသင္ မယံုေတာ့ဘူး
မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္႐ုပ္ကိုယ္ျပန္ၾကည့္ျပီး လမ္းမေပၚေျပးထြက္။

ယမ္းေဖာက္ခြဲအျပီး ဆက္တင္ဟာ
မီးခိုးေငြ႕ေတြနဲ႔ မႈန္၀ါးက်န္ခဲ့
အခိုးအေငြ႕ေတြၾကားမွာ သင့္ပံုဟာ မသဲကြဲဘူး
ေငြေရာင္ ပိတ္ကားေပၚမွာ ဒီလိုပဲ သင္ျမင္ရမယ္
သင္ဟာ ဒူးေထာက္လိုက္တယ္
တစ္ခုခုကို ဆုေတာင္း ႐ြတ္ဆိုလိုက္သလို အက္႐ွင္နဲ႔။

ကိေလသာကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္
တပည့္ေတာ္တို႕ဟာ
ဒီလိုနဲ႕ ေပါက္ဖြားလာခဲ့ပါျပီ
သစၥာကို မသိေသးသေ႐ြ႕... လို႔။

ပိုင္မင္းေဆြ

Wednesday, May 27, 2009

ေလထဲကအိမ္ေလး၂

ကိုယ္တို႕စိတ္ၾကီး၀င္မႈေတြနဲ႕
ေခါင္းေမာ့ေနသူအိမ္ေလး။

ေလလို တိမ္တိုက္လို ပ်က္စီးသြားမယ္လို႕
စိုးရိမ္ေနရပါတယ္ မေရ႐ြတ္ဘူး
တို႕သိတယ္ အိမ္ေ႐ွ႕မယ္
အျမဲတမ္းခံတပ္ စံပယ္႐ံုအုပ္အုပ္ေတြက
ရနံ႕ေတြနဲ႕ ေစာင့္ေ႐ွာက္ေနက်
ျခံထဲ၀င္ဖို႕ သစ္သားတစ္ခါးေလးကို တြန္းဖြင့္လိုက္ရင္
သင့္အရပ္က သူမအသံနဲ႕ မလြတ္လို႕
ဆည္းလည္းလို ျမည္လိမ့္မယ္
စံပယ္ရနံ႕ေတြနဲ႕ တြန္းလား ထိုးလား လုပ္ရမယ္။

အိမ္ေ႐ွ႕၀ါးပက္လက္ကုလားထိုင္ေလးေပၚမွာ
မဂၢဇင္းကဗ်ာေတြ ထိုင္ဖတ္ေနသူဟာ ကၽြန္ေတာ္ပါပဲ
ဒါဟာ သူမရဲ႕ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ႐ုပ္တုလည္း ျဖစ္တယ္။

ဘ၀အေမာဆိုးသြမ္းမႈေတြကေန
တတ္နိုင္သမွ်လြတ္ကင္းေအာင္ ၾကိဳးစားေနထိုင္ေနေသာအိမ္
ေဆာင္း၀င္ရင္ ေျမာက္ဖက္တံခါးခ်ပ္ဆီက
စကၠဴစၾကၤာေလးေတြ တ၀ီ၀ီ လည္ပတ္လို႕ေပါ့။

သူမရဲ႕ရယ္သံေတြနဲ႕ပဲ
အိမ္ကိုထုဆစ္ခဲ့တာလို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမယ္
ဒါဟာ ကမၻာၾကီးေပၚက အမွားမ်ားစြာထဲ
ကိုယ္တို႕ရဲ႕ ခ်စ္စြာေသာ အမွားကို ေၾကညာခြင့္ ရတာပါပဲ

ေလဟာ အိမ္ရဲ႕ေနရာအနွံ႕ ၀င္ခ်င္တိုင္း၀င္ ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္
ျပတင္းတံခါးေတြကို အျမဲလိုလို ဖြင့္ထားခဲ့တယ္
ခန္းဆီးစေတြ လြင့္ပ်ံေနခဲ့တယ္
အိမ္ေ႐ွ႕က ေျမကပ္ပန္းခင္းေလးဟာ
ျဖဴနီျပာ၀ါ၊ အျမဲလိုလို ပြင့္ေနခဲ့တယ္
ငွက္ေတြဟာ သူတို႕အတြက္ ေနရာခ်ေပးခဲ့တယ္လို႕ ခံယူရင္း
ျခံထဲက သစ္ပင္ေတြမွာ စိတ္ခ်လက္ခ် ကူးလူးပ်ံသန္းေနခဲ့တယ္။


ပိုင္မင္းေဆြ

.......................................................................

Tuesday, June 10, 2008

ေလထဲကအိမ္ေလး


ေလထဲက အိမ္ေလးဟာ အမွန္တကယ္ျဖစ္တယ္
ေလထဲက အိမ္ေလးဟာ ထိေတြ႕ကိုင္တြယ္လို႕ ရတယ္။

ေလာကဓံကို ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးတစ္ခုလို
မေတြးေခၚတာက အိမ္ေလးရဲ႕ အထာပဲ
မိုးျပာေရာင္ ခန္းစီး စေတြ လြင့္ပ်ံလို႕
အိမ္အ၀င္မွာ သူ႕ရယ္သံလြင္လြင္ကို ခ်ိတ္ဆြဲထားတယ္။

ကို္ယ္တို႕ခိုးယူထားတဲ့ ၾကယ္ေတြနဲ႕
ညပ္သပ္ေနတဲ့ အိမ္ကေလးလို႕
ကုိယ့္အေျပာကို သေဘာက် စြာ
ႏႈတ္ခမ္းေပၚ လက္ေလးအုပ္ျပီး ရယ္ေမာေနက်
ကဗ်ာေတြ႐ြတ္ဖတ္ေနက် သီခ်င္းအတူဆိုေနက်
ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ အနက္ ဟာ ပီျပင္စြာ
ဒီလို ယဥ္ေက်းမႈမ်ိဳး ေဖာေဖာသီသီ ထြန္းကားတဲ့
အိမ္ကေလး။

ဘယ္ေတာ့မွ အျပစ္မတင္တတ္တဲ့ သူ႕အျပံဳးႏုႏုေအာက္မွာ
ကိုယ့္ အမွားေတြဟာ ႐ိုက်ိဳး သိမ္ေမြ႕လို႕
တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ဆီက လြတ္က်လာတတ္တဲ့ ေအာ္ဟစ္သံဟာ
အိမ္ရဲ႕ ဆည္းလည္း လို႕လဲ ေျပာတတ္ေသး
ကိုယ္ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ၊ ဒါဟာ။

ေရာင္စံုအိပ္မက္ေတြဟာ ဒီအိမ္ကေလးမွာ
ခင္းထားတဲ့ ၾကမ္း ျဖစ္တယ္
ကို္ယ္တို႕ရဲ႕ ႐ိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းမႈေတြကို ေျမၾကီးေပၚခ်စိုက္လိုက္ေတာ့
၀ါးပင္ ၀ါ၀ါ ၾကီးေတြ ေပါက္လာတယ္
လူေတြတပ္မက္တတ္တဲ့ ေငြေၾကးနဲ႕ေက်ာ္ၾကားမႈေတြဟာ
အိမ္ေနာက္ေဖးက စမ္းေခ်ာင္းေလးနဲ႕အတူစီးဆင္းသြားခဲ့ျပီ။

ငွက္ေတြအိပ္တန္း ျပန္ သလို
ေနညိဳရင္ ကိုယ္ျပန္ရမယ့္ေနရာ
ေလျပင္းနဲ႕ၾကံဳလည္း မေရာက္,ေရာက္ေအာင္ ကိုယ္ ျပန္ခဲ့ပါမယ္
အိမ္ရဲ႕ နံရံ ၊ မ်က္ႏွာက်က္ ၊ ျပတင္းတံခါးမ်ားနဲ႕ သူမ
ကိုယ့္ကို အျမဲဖမ္းစားထားလို႕လည္း
မေရာက္,ေရာက္ေအာင္ ပ်ံသန္းခဲ့ပါမယ္။

ေမ့မသြားနဲ႕ေပါ့ ဒါဟာ
တကယ္႐ိွတဲ့ အိမ္ေလး ၊ ျမင္ရတယ္ ၾကားရတယ္
သူ႕စိတ္ကေလး ကိုယ့္ဆီ တိမ္းညြတ္ေနသ၍
အိမ္ကေလး ႐ိွေနတယ္
ကိုယ့္မိုးသားေတြ သူ႕ဖက္ကို ေ႐ြ႕လ်ားေနသ၍
အိမ္ကေလး ႐ိွေနတယ္
ဒီေခတ္ထဲမွာ မလြယ္ပါဘူး ဆိုတဲ့
ကိုယ္တို႕ ေစာင့္စည္း သည္းခံ ႏိုင္မႈ တန္ဖိုးၾကီးၾကီးေၾကာင့္လည္း
အိမ္ကေလး အျမဲ ႐ိွေနတယ္။



ပိုင္မင္းေဆြ


R
elated posts
------------>> ေလထဲကအိမ္ေလး၂
------------>> အိမ္

Tuesday, May 20, 2008

ကဗ်ာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႕

....................................................................................................................................

တခါတရံ အြန္လိုင္း တက္ျဖစ္လို႕ ကိုယ့္ ဘေလာ့ေလး ကိုယ္၀င္

visitor map ေလးကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့

0 places today ( 0 views) တဲ့။

ကဗ်ာလာေရာက္ဖတ္တတ္တဲ့သူေတြကို စိတ္ပ်က္ေစသလို

ဘယ္သူ႕ကိုမွလည္း ႏႈတ္မဆက္ျဖစ္ေတာ့ ဘေလာ့ေလးက ေသေနခဲ့ပါျပီ။

ကဗ်ာေတြေရးဖို႕ ေရခံေျမခံ အရင္းအျမစ္ေတြေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့သလို

စိတ္ဓာတ္ဖ်ားနာေနတာလဲ ပါတာေပါ့။

ဒီရက္ပိုင္းလည္း ကဗ်ာေလးေတြၾကိဳးစားေရးဖို႕ ၾကိဳးစားေနမိပါတယ္။

လကုန္ေျဖရမယ့္ စာေမးပြဲကလည္း မေအာင္ရင္ ရပ္နားတင္ရမယ္ ဆိုေတာ့

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ စာအုပ္ပံုထဲ ကူးခပ္ရဦးမယ္။

ဂၽြန္လ ဒုတိယ ပတ္ေလာက္မွာ မိုးစက္ေတြနဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြနဲ႕ ျပန္လာပါမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း

သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေအာ္ဟစ္လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား...........။


.................................................................................................

Monday, May 12, 2008

ဆိုးသြမ္းသူ ေလျပင္းေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြကို ကူညီၾကပါစို႕

Let's Support Victims

Saturday, April 5, 2008

အခန္းရဲ႕အျပင္အဆင္ ၅

ပြဲေစ်းတန္းေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့စိတ္ကို
နတ္သမီးေလးနဲ႔ ထိန္းကြပ္ထားရတယ္။

ငါ့ဘ၀ ေတာင္ယာတဲေလးအေပၚ
မိုးေတြဆိုတာလည္း အရမ္း႐ြာတာပဲ
ကိေလသာကေန လြတ္ေနတာလား ၿငိေနတာလား
ငါဘာမွ မတတ္ႏုိင္ဘူး။

၇-ရက္ေန႕မွာ ငါ႐ိုက္လိုက္တဲ့ ေၾကးနန္းက
၈-ရက္ေန႔မွာ ငါ့ဆီျပန္ေရာက္လာတယ္
လိပ္စာမွားေပးမိသူ။

ငါ့ညီရဲ၀င္းေရ
မင္းမွာလည္း မၾကာခင္သိ္လာမွာပါကြယ္
ငယ္ငယ္တုန္းက မင္းေၾကာင့္ငိုခဲ့ရတဲ့ မင္းအစ္ကို
အခု ငိုစရာေတြမ်ားလြန္းလို႔ မ်က္ရည္မထြက္ႏူိင္ေအာင္ျဖစ္ရျပီ

မင္းအစ္ကိုဟာ စိတ္ပ်ံ႕လြင့္လြယ္သူ
ေတြးမိေခၚမိသမွ် ဘာတစ္ခုမွ လက္ေတြ႕မလုပ္ဖူးသူ
မင္းအစ္ကိုက ၾကယ္ေတြကိုမွ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ခ်င္ပါသတဲ့
ဒီတစ္ခါလူေတြရဲ႕ရယ္သံက ပိုက်ယ္ေလာင္သြားတယ္

ကမၻာေျမၾကီးအတြက္ မေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
တစ္ခ်ိန္မွာ မင္းဖတ္မိခဲ့လို႕
မင္း ေတြ႕ရမယ့္ အေရာင္မြဲမြဲ အိပ္မက္မ်ား
ဒဏ္ရာတစ္ခုမွ မ႐ွိသလို ေနထိုင္ခဲ့မႈမ်ား
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေလျပင္းေတြ တိုက္ခတ္လာတဲ့အခါ
မင္းအစ္ကိုရဲ႕အခ်စ္ေရးကလည္း သံုးမရေအာင္ပြန္းပဲ့သြားတဲ့အေၾကာင္း
ဒါဟာလည္း မင္းအေနနဲ႕ ဖတ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့
စာအုပ္ေပါ့ေလ။

ပိုင္မင္းေဆြ

....................................................................................................................

Saturday, March 1, 2008

မတ္လ စာပန္းခ်ီ



မတ္လ ဒုတိယ ပတ္ေလာက္မွာ ထြက္လာမယ္ဆိုတဲ့
စာပန္းခ်ီ မတ္လ မွာ ျပန္လည္ ဆံုေတြ႕ၾကပါအံုးစို႕။




................................................................................................................