ဘန္ဂေလာသူ

သူ႕အသားအေရမွာ
အ၀ါေရာင္ ဆာရီ က ေနမင္းၾကီးလို ေတာက္ေပးထားတယ္
ညည္း ဆာရီ ရွည္ရွည္ၾကီးနဲ႕ ကမၻာလံုးကို အုပ္ထားရင္
ကမၻာၾကီးဟာလည္း ၀ါ၀ါၾကီး ျဖစ္ေနမယ္။

အခုလိုေႏြရာသီမွာ
ဆာရီေအာက္က မင္းခႏၶာကိုယ္ဟာ ေအးျမေနမွာလား
အခ်စ္ပ်က္စီးေနတဲ့ငါဟာ မင္းအၾကည့္ဒဏ္ေတြကိုေတာ့
တျခားကမၻာက ျဂိဳလ္သားကို လူေတြ၀ိုင္းအံုၾကည့္သလို
ရွက္ရြံအားငယ္ေနမိတာ
ဒီေနရာဟာ မင္းေနရာ။

မင္းတို႕ ဒီမိုကေရစီ နုိင္ငံဟာ ဘာေတြကို ခြင့္ျပဳသလဲ
ငါဟာ နုိင္ငံေရးနားမလည္သူ အညၾတ တစ္ေယာက္သာ
မင္း သင္ထားတဲ့ ပညာေတြနဲ႕ လူေတြကို အသည္းမကြဲေအာင္ လုပ္ေပးပါ
ကမၻာၾကီးကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ျပဳစားပါ။

မင္းေျပာတဲ့အဂၤလိပ္စကားမွာ
လ်ာေတြ လိပ္လိပ္သြားတာ အံ့ၾသစရာ
ငါေရးထားတဲ့ ပရိုဂရမ္ေလးေတြကို ကေလးေတြ ဂ်င္ေပါက္သလို
ကိုင္ ကိုင္ ေပါက္နိုင္တာကလည္း အံ့ၾသစရာ
မိုဘိုင္းဖုန္း ၃ ၄ လံုးနဲ႕ မရပ္မနား စကားေျပာနုိင္တာ အံ့ၾသစရာ
အံ့ၾသေငးေမာရံုကလြဲျပီး ငါ့မွာ ေျပာစရာဘာမွမရိွပါ

စကားပန္းေတြျမင္တိုင္း တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ငါ လြမ္းတတ္တာ မင္းကို ေျပာလို႕မျဖစ္ပါ
သရက္ဖူးေတြ ျမင္ေတာ့ ငါ ေတြေ၀ေငးေမာေနတတ္တာ မင္းကိုေျပာလို႕ မျဖစ္ပါ
ငါ့အခန္းတံခါးေတြက လိုက္ကာအျပည့္ ခ်ထားတတ္တာ
ငါ့နွလံုးသားက ဘယ္ေလာက္ေခါက္ေခါက္ မပြင့္ေတာ့တာ။

ဒိုးဒိုးေဒါက္ေဒါက္ ဘန္ဂေလာသူ
မင္း ေဒါက္ဖိနပ္ကို အေရာင္ေတာက္တာေတြမွ ေရြးစီးဖို႕ မင္းအေမက သင္ၾကားခဲ့သလား
ငါ့ေရႊမ်က္စိထဲေတာ့ ဒါကို ဖက္ရွင္လို႕ မျမင္တတ္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ
မင္းေျပာတဲ့ ပံုျပင္မွာ ေရႊသမင္ေလးဟာ
မိဂါဒါ၀ုန္ ေတာအုပ္မွာ ျမက္စားေနတယ္ဆိုတာ
ေနာက္တစ္ခါ သရက္ေတြ မဖူးခင္ထိေတာ့ ငါ ျမင္ေနရအံုးမွာ။

ပိုင္မင္းေဆြ



................................................................................